Starten met een zweefvliegtuig

 Een zweefvliegtuig kan op een aantal manieren starten. Ten eerste is er de lierstart, in Nederland de meest gebruikelijke manier van starten, dan is er nog de sleepstart en als laatste het zelf-startende zweefvliegtuig. Hieronder worden deze startmethoden kort beschreven. Bij alle startmethoden wordt tegen de wind in gestart, omdat dan de grondsnelheid lager is en er minder veldlengte nodig isom te starten.

Lierstart

Bij een lierstart wordt er zo'n 1 tot 1,5 km van de startplaats een lier gezet, waar een aantal kabels om trommels zitten. Deze kabels worden dan uitgetrokken naar de startplaats, dit gebeurt met een auto of vrachtwagen.

Zo'n kabel wordt aan het zweefvliegtuig vastgemaakt aan een speciale haak. Op signaal van het veld wordt de kabel op de lier snel ingelierd, zodat het zweefvliegtuig vooruit wordt getrokken en opstijgt.
Wanneer het vliegtuig bijna boven de lier is houdt de lierist op met gas geven, en kan de vlieger ontkoppelen vanuit de cockpit, waarna de kabel loskomt van het vliegtuig en verder kan worden ingelierd. Wanneer alle kabels zijn gebruikt om een zweefvliegtuig te laten starten worden deze opnieuwuitgereden naar de startplaats, en kunnen de volgende vliegtuigen worden ingelierd.

Met een lierstart komt men meestal op 350 tot 600 m los van de kabel, afhankelijk van de veldlengte en wind (sterke tegenwind is het beste).

Sleepstart

Bij een sleepstart wordt een zweefvliegtuig door een zogenaamd sleepvliegtuig getrokken, tot de gewenste hoogte is bereikt. Een sleepvliegtuig is een motorvliegtuig met een voldoende krachtige motor om een zweefvliegtuig eraan gekoppeld (via een kabel van circa 50 m) hard genoeg te kunnen stijgen.

Het voordeel ten opzichte van een lierstart is dat het zweefvliegtuig op grotere hoogte kan worden afgezet, en ook op een bepaalde plek, terwijl deze bij het lieren vaststaat. Ook kan een zweefvliegtuig over langere afstanden achter het motorvliegtuig worden getrokken (bijvoorbeel als de thermiek op is). Het nadeel is dat het duurder is, en er meer eisen aan het vliegveld gesteld worden als motorvliegtuigen moeten kunnen starten en landen.

Zelf-startend zweefvliegtuig

Tegenwoordig hebben sommige zweefvliegtuigen een uitklapbare motor (achter de cockpit in de romp), deze dient veelal om in geval van verslechterde omstandigheden toch op een vliegveld te kunnen landen, in plaats van in een wei. Sommige van de motoren zijn zo krachtig dat een zweefvliegtuig er zelf mee op kan stijgen. Dan spreekt met van een zelf-startend zweefvliegtuig. Na de start wordt de motor ingeklapt en wordt er normaal gezweefvliegd.

Het voordeel van een zelfstartmotor is dat de vlieger niet afhankelijk is van de startfaciliteiten op het zweefvliegveld.