De basis van het zweefvliegen 

Zweefvliegen is een hele bijzondere manier van vliegen. Het wordt gedaan in een echt, gesloten vliegtuig, maar dan zonder motor.

Zweefvliegtuigen zijn vaak kleiner dan gewone vliegtuigen, in gewone zweefvliegtuigen kunnen één tot twee mensen. Het zweefvliegtuig is ontworpen om met zo weinig mogelijk weerstand te vliegen, en zo glijdt het vliegtuig langzaam naar beneden, net als een papieren vliegtuigje dat gegooid wordt. Dan kan een bepaalde afstand worden afgelegd (afhankelijk van de beginhoogte) en op een bepaalde hoogte wordt rond het veld gevlogen en geland.
Zweefvliegen is erg afhankelijk van het weer, zo mag de wind niet te hard zijn en moet het liefst droog zijn.

Met mooi weer is er vaak termiek. Termiek is een bel of een kolom warme lucht die opstijgt. Door in de termiek te gaan vliegen, wat vaak cirkelend gebeurt, kan hoogte worden gewonnen. Zo kan een zweeflvieger op mooie dagen lange afstanden afleggen. Soms moet de vlieger na een lange vlucht op een ander veld landen, of zelfs in een weiland, wanneer de termiek ineens op is en er geen normaal landingsveld in de buurt is.

Beginnende zweefvliegers blijven echter altijd in de buurt van het vliegveld, zodat zij zelfs als de termiek tegenvalt nog gewoon kunnen landen op hun thuisveld.

Zoals gezegd hebben zweefvliegtuigen geen motor, en verliezen tijdens normaal vliegen langzaam
hoogte. Er is dus hoogte nodig om ergens heen te kunnen vliegen of termiek te kunnen zoeken. Hoe start een zweefvliegtuig dan? Om te starten, dus om de eerste paar honderd meter hoogte te winnen, heeft een zweefvliegtuig hulp nodig.

Op de volgende pagina kun je lezen hoe een zweefvliegtuig start. Daarna kun je lezen hoe een normale zweefvlucht eruit ziet.